تصدق آستان مبارکت شوم دو ماه است به ملایر و تویسرکان در خدمت آقا محمدخان نائب رفته یک دو مرتبه خوانین خرمرود را برای دخل خودشان حاضر کردند قدری تعارف و رشوه از ایشان گرفتند ابدا اسمی از گرفتن غارت به میان نیاوردند جناب شریتعمدار آقا میرزا اسماعیل هم حکم بر حقانیت غارت چاکران داد از تویسرکان خبر حکم دادن آقا را به جناب صدق الدوله دادند او هم به ایشان نوشته بود نباید سند به دست فلان کس بدهی ثانیا حکم را به تدلیس پس گرفتند علمای دیگر حکم داده‌اند و استشهاد هم نوشته تمامی امیرزادگان و اعیان تویسرکان شهادت خود را نوشته مزین فرموده‌اند تقریبا ده پانزده هزار تومان نقد و جنس از چاکر و اکبر خان با بیست و چهار قبضه تفنگ ورندل و یوزی به غارت برده‌اند خود صدق الدوله در خدمت سیف الدین میرزا و شاهزاده امیرتومان و جمع دیگر اقرار کرد که دوازده قبضه از تفنگ‌های غارتی به من داده‌اند با این همه غارت و قتل رعیت روزی اسباب دیگر فراهم می‌آورند اکبر خان را حبس کردند خانه زاد را در منزل امیرتومان به محاصره انداختند حاصل کار آخر این شد بعد از پانصد تومان دیگر مخارج چند سواری از شاهزاده امیر تومان گرفته اهل عیالمان را برداشته به اسدآباد آمده ایم روی ماندن در خرمرود نداشتیم جزیی محصول و مدخلی هم که داشتم در این مدت در این راه خرج کرده آه گذرانی که رفع این زمستان شده باشد ندارم فردا دیوان مطالبه تفنگ می‌نماید جواب چه بدهم بضاعت و قوه این را ندارم که چشم پوشی از پانزده هزار تومان غارت بنمائیم امر امر مبارک است