[گزیده متن:] قربان آستان مبارکت شوم شکر به درگاه حضرت پروردگار می‌نمایم بعد از خرابی محال اسد از زمان فوت مرحوم خانلرخان افشار پدر این جاریه تا کنون چون حضرت مستطاب اشرف ارفع امجد والا روحی فداها حاکم عادل حق گذاری را ندیده‌ام خاصه از این علاقه‌ای که در محال اسد آباد بهم زده‌اید امیدواری این جاریه و امثال جاریه بیشتر شده است به جهت اینکه ملازمانی که در آنجا دارید از حق و ناحق مردم مطلع می‌شوند و به موقع عرض خواهند نمود به هرحال ورثه مرحوم خانلرخان منحصر به یک پسر و دو دختر است که یکی از آن دو دختر جاریه می‌باشد همشیره جاریه حق خودش را از املاک وغیره برده برادر جاریه که مرحوم حسن خان است ورثه او که محمدحسین خان و سایرین است سهمیه او را تصرف می‌باشند حقوق جاریه از املاک و متروکات به قدر برده به کلی مزمحل [مضمحل] و هرج و مرج است چون حال به اقتضای وقت صلاح نیست کلیه تظلمات خود را به عرض حضور مبارک می‌رسانم یک فقره را وجوباً محض باز شدن راه برای کلیه تظلمات من بعد جسارت نموده به عرض می‌رساند که چهاردانگ از قریه حصار و سه دانگ از قریه [ناخوانا] که واقع در پشت کوه محال اسدآباد است کربلائی نظر و حاجی آقا حسین وحیدر خان با نان خود که از املاک موروثی پدری [ناخوانا] به اسم خرید از غیر چهار پنج سال است متصرف شده‌اند هروقت جاریه به آنها گفته‌ام سهمی مرا به دست خودم واگذار نمائید به طفره گذرانیده‌اند مستدعی است دستخطی به عهده نواب والا امیر زاده سیف الله میرزا دام اقباله مرحمت فرموده امیرخان شوهر [ناخوانا] که بعد از رسیدگی به قدرالحصه سهمیه جاریه را از این دو قریه از ید آنها اشراع نموده به تصرف جاریه بدهد حضرات بر ذمه خود دانند با آن کس که این ملک ها را از او خریده‌اند بعد از قطع و فصل عمل اگر ملازمان آستان مبارک طالب باشند سهمیه خود را به صیغه فروش [ناخوانا] می نماید زیاده جسارت است […]