[گزیده متن:] قربان حضور انور مبارکت شوم بعد از دعای بقای عمر و عزت و اقبال چاکران حضرت اقدس به عرض آستان مبارک می‌رساند این کمینه طلعت‌الدوله صبیه ندیم‌السلطنه که قریب پانزده سال است که به گروس آمده و عیال حاجی علیرضا خان بوده‌ام از تصدق فرق مبارک حضرت اقدس کسی را یارای هیچ گونه تعرض و طرفیت با این کمینه نبوده است تا بعد از فوت حاجی علیرضا خان که گرفتار و دچار همه گونه اهانت و خفت‌ها شده‌ام اولاً چند روزی بعد از گرفتاری حاجی علیرضا خان بدبخت مأمور از جانب امیر افشار به سر خانه و زندگی این کمینه آمد و قریب پنجاه هزار تومان از مهر معین مال را به غارت بردند به اسم مال حاجی علیرضا خان با وجود اینکه مرحوم حاجی در هشت سال قبل در محضر علمای طهران و گروس تمام دارایی خود را به محترم دخترش که از کمینه است مصالحه کرده است و این است سواد مصالحه نامه از لحاظ انور مبارک خواهد گذشت اینها را پس گرفته حالا باز دست از چند دهکده خرابه بر نمی‌دارد دو نفر مأمور از اهالی گروس به آنها حکم داده اسب و تبر دهات گذاشته و درصدد خرابی دهات برآمده‌اند و در این زمستان تمام رعایا فرار و متواری شده‌اند و ما دو ضعیفه بی‌کس در همین خانه در را بر روی خود بسته قوه اینکه پنجاه من آرد بخریم نداریم آخر محض رضای خدا حاجی علیرضا خان که مقصر بود به جزای خود رسید دیگر این کمینه و یک طفل اناثیه چه تقصیر کرده‌ایم که مستوجب این همه ظلم و ستم باشیم عرض دیگر اینکه از قرار که سالار نصرت برادرزاده حاجی علیرضا خان از طهران تلگراف کرده است می‌خواهد مأمور بیاورد املاکی که به صبیه کمینه مصالحه شده است قسمت کند به اسم اینکه حاجی علیرضا خان دیوانه بوده است و این مصالحه نامه صحیح نیست حضرت والا را قسم به عصمت صدیقه طاهره می‌دهم که رفع این ظالم‌ها را از سر این مظلومان ضعیفه بفرمایید […]