[گزیده متن:] هو ۷ شهر ربیع الثانی قربان خاکپای مبارکت شوم دستخط‌های مبارک را به توسط ناظر زیارت کرده دیروز با حیدرعلی خان سرتیپ در مرزآله ده جناب مستطاب آقای امام جمعه جناب آقا سید حسن دعوت کرده بود جناب حاجی شیخ جلیل هم تشریف داشتند طوطی خانم عیال کاظم خان با چند نفر از اهل افشار آمدند که مرزآله نشسته و جناب آقا سید حسن را جواب بگویند دختر کاظم خان که عیال حیدرعلی خان سرتیپ می‌باشد در سطر جلوگیری از مادرش کرده و در مرزآله به حیدرعلی خان و جناب حاجی شیخ جلیل و کاظم خان شوهر او اطلاع دادند چاکرهم ممانعت کرده که بدون اطلاع حکومت این حرکات کاظم خان شوهرش با حیدرعلی خان از خوف و واهمه که از کارگزاران مبارک دارند ساکت شدند ولی آنچه کرده این پیره زن را با گیس سفید علاج کنیم نشد واضح و آشکار می‌گوید فرمانفرما با امام جمعه ساخته است والا امام جمعه چه حق دارد و ارثیه پدری من ببرد جناب حاجی شیخ جلیل با جناب آقا سید حسن قرار برین دارند یا شش دانگ مرزآله را و یا دو دانگ شش شعیر سطر که الحال در تصرف امام جمعه است هرکدام که می‌خواهد از جانب امام جمعه بدهند طوطی خانم قبول نمی‌کند و می‌گوید این ثلث ارثیه پدری است و آنچه را که مرحوم منصور لشکر بعد از مصالحه‌ای که به امام داده خریده است موافق حکم تمام علمایان نجف و کربلا حق من است آنچه چاکر و حیدرعلی خان سرتیپ به آن ضعیفه حالی کردیم که یا خودت و یا یک نفر وکیل از جانب خود بفرست برود کرمانشاه مرافعه داد و فریاد می‌کند که چه طور می‌شود که در کرمانشاه که امام جمعه باشد مرافعه نمود حال من ضعیفه‌ای هستم پا شکسته روی ملک خودم می‌مانم حضرت والا و امام جمعه حکم کنند گیس من را بگیرند و به زور برون کنند آقا میرزا ابراهیم گماشته آقای امام هم امروز جهت همین عازم کرمانشاه شد حیدرعلی خان از خوف حضرت والا روحی فداه جهت همین مطلب عرض می‌کند اجازه مرحمت بفرمایند بروم همدان یا جای دیگر چون می‌دانم که این ضعیفه دست بردار نیست و من هم امساله خدمت به کارگزاران مبارک کرده‌ام هدر می‌رود و مقصر هم می‌شوم امر امر مبارک است