گزیده متن: قربانت شوم، انشاءالله وجود مبارک سلامت است. کارت پستال شما که برای اخوی عزیز میرزا محمود خان نوشته بودید رسید. ازحالت حضرت علیه عالیه خانم دامت شوکتها و متعلقین خواسته بودید، بحمدالله همگی سلامت هستیم. اما خانم خیلی دلتنگ هستند، شبها من برایشان کتاب می خوانم. اینکه مرقوم فرموده بودید اجلال نظام آمده است یا خیر، در کاغذ پیش نوشتم که آمده است. تقی خان هم با سهام نظام عصر روز یکشنبه دوازدهم ماه محرم برای سوییس حرکت کردند. چهارشنبه چهاردهم تلگراف ورود به قزوینشان رسید. میرزا محمود خان با اجلال نظام تا مهرآباد بدرقه شان رفته اند. اما بعد میرزا محمود خان که برگشت گریه بی حدی برای تقی خان کرد، هرکار می کردیم آرام نمی شد تا آخر دمینوهائی که شما اینجا گذاشته بودید دادیم به محمود خان تا آرام شد. معصومه خانم هر چند شب یک مرتبه وقتی که می آید پیش خانم حکم می کند که مرا ببرید اطاق آقا سالار، تا نبرند آرام نمی گیرد. از قراری که شنیده ایم تبریز خیلی رو به ترقی است. مثلاً چند وقت پیش یکی از خانم های معتبر تبریز مهمانی بزرگی کرده بود و تمام خانم های محترم تبریز را وعده گرفته بود و نطقی کرده بود از این قرار که خانم های محترم ما تا به حال هرچه به زور از شوهرهامان پول می گرفتیم و خرج لباس مخمل و اطلس می کردیم حالا بس است و به همین چیت فرنگی اکتفا کنیم و پول اطلس و مخمل را یک مدرسه برای دخترها درست کنیم و همان روز تمام خانم های آن مجلس هم‌ قسم می‌شوند که این کار را بکنند. از سردار هم این هفته کاغذی رسید، الحمدالله سلامتند. همواره منتظر ورود رقیمه‌جات و مژده سلامت حالات سرکار هستیم زیاد جسارتست.