گزیده متن: خانم عزیز من، دومین کاغذت را دیروز دریافت کردم. چقدر جای تو دراین [ناخوانا] خالی است. تا روزی که تو این جا بودی امن بود، به نظرمن خورسند بود پاریس بود لندن بود [ناخوانا]. از روزی که تو رفته ای از تنهایی خفه شده ام ولی چه باید کرد کارها بطوری که به تو نوشته ام به هم پیچیده. رعیت پول ندارد، رعیت جنس هم نمی خرد، باید صبر کرد. پس باید من بیچاره بی عزیز خودم در این سوراخ تنها قریب یک ماه یا بیشتر به سر ببرم. چرا آنقدر عجله کردی، اگر امروز رفته بودی اقلاً باز دو هفته با هم می بودیم، حیف، ولی باز چاره چیست. قلب جوان تو صبر ندارد و قلب پیرمن چاره جز صبر ندارد. نوشته بودی که باز کارهای شخصی ما خیلی پیچیده تر شده. عزیزم من علاج مختصر است همان است که که مکرر به تو گفتم. اگر عمل نکنند خدا می داند چه خواهد شد. برای تو آنقدر اهمیتی ندارد. اگر چندی زنده بودم قراری برای زندگانی تو خواهم داد تا طبیعت چه بخواهد. حالا قدری حرف خوش بزنیم. انشاءالله با تمام این پیچیدگی ها که تا یک ماه دیگر به قدر کفایت نقدینه جمع شده، موشی خودم را از راه روسیه به پاریس خواهم برد و چند ماهی همه را با هم آنجا فراموش خواهیم کرد، یعنی سهمی خودم را می گویم. ببین که برای من ننوشتی من هم در [ناخوانا] ندارم جز اینکه از صبح تا غروب در فکر این هستم که کی خلاص خواهم شد. باغات این بزرگوارها خوب آمده، به قدری خوب آمده که ده روز کارها را عقب خواهد انداخت. چه باید کرد خوشی برخی باعث دلتنگی جمعی را فراهم می کند. از سلامتی خودت باز برای من بنویس. فراموش نکن که فقط [ ناخوانا] من رسیدن خبر سلامتی تو است. سلام مرا خدمت همگی فامیلت برسان، خصوصا [ناخوانا]. چند روز است که به واسطه [ ناخوانا] سوار نشده و شکار هم نرفته ام ولی خیال بافته ام که یک روز پی آهو باز روم، اگر چیزی زدم می نویسم. اگر قبل از آمدن بچه آهویی گیر بیاورم برایت خواهم آورد. روی پاکت: طهران، سفارشی است، منزل بستگان آقای نظام السلطنه مافی، خدمت سرکار علیه خانم معصومه خانم قراگوزلو دامت شوکتها؛ پشت پاکت: فرستنده ابراهیم قراگوزلو.