نامه عبدالحسین معززالملک ( تیمورتاش) به همسرش، سرورالسلطنه که در آن می نویسد چند روز قبل برای سرکشی املاک اطراف مشهد یک روزه بیرون رفته بوده ولی به علت بارش برف نتوانسته است سر وقت مراجعت کند و در نتیجه نتوانسته نامه خود را به چاپار برساند. اما از دریافت نامه سرورالسلطنه ابراز شادی کرده و درضمن از کلمات جانگداز نامه نیز شکایت دارد. او از روز جدایی خود از سرورالسلطنه نوشته که چقدر بد حال بوده و گله از دوری وی دارد. معززالملک از اصرار خود برای ملاقات با سرور در ایام اقامت در تهران نوشته که با این پاسخ سرور روبرو میشده که دیر نمی شود و وقت در پیش است و حال که او صد و پنجاه فرسخ از سرور دور است، سرور از فراق می نویسد و از او می‌پرسد که وقتی به تهران مراجعت کند، آیا بازهم از زیارت روی او محروم خواهد ماند یا سرانجام به آرزوی خود خواهد رسید؟ از حرکت خود به سوی تهران یک روز بعد از عید قربان نوشته و اینکه به علت بارش برف پنج شش روز در راه تهران خواهد بود. از سالار نوشته که اندرون خود را از تهران به نیشابور خواسته است و این موجب رشک معززالملک شده است. او می گوید که اگر سرور این بار هم اجازه ملاقات ندهد، معزز از بی التفاتی وی مطمئن خواهد شد. او همچنین از احضار پزشک توسط فخام السلطنه در نیشابور برای کسالت شمس السلطنه نوشته و از حادثه‌ای که برای او پیش آمده بوده (که از درشکه پرت شده و پایش صدمه خورده بوده) ابراز تأسف می‌کند. معززالملک در پایان یادآوری کرده که پاکت ها متعلق به خانم بزرگ، عفت الملوک، و سایر خانمهاست.