شامل ۱- صلح نامه میان محمد میرزا، پسر میرزا آقا بابای ایروانی، با حاجی احمد آقا تاجر کرمانشاهی که او را وصی خود قرار داده و تمام مایملکش را به مدت ده سال به او منتقل کرده‌است، مشروط به اینکه اگر در این مدت فوت کرد مبلغ پنجاه تومان به معصومه خانم و ده تومان به گلابتون (همسرانش) داده شود؛ ۲- درباره فوت حاجی محمد میرزا در سفر حج و این که او بخشی از دارایی‌اش را نزد همسرش و در دکانش گذاشته و مقداری وجه نقد را در سفر به حاجی جعفر داده است؛ ۳- نامه حکمران کردستان به وزارت خارجه و اینکه کنسولگری روسیه در کرمانشاه مدعی اموال شخصی به نام حاجی محمد علی ایروانی شده است که به تازگی در سنندج فوت شده و فرزندی نداشته است و تقاضا کرده‌اند با کمک کارگزاری اموال وی ضبط شود. ولی معلوم شده که محمد علی برادر حاجی محمد میرزا بوده و خیلی پیشتر فوت کرده است و ماترک او معلوم نیست. دارایی محمد میرزا هم طبق وصیت او باید میان همسرانش توسط وصی او تقسیم شود اما حکمران به خاطر ادعای روس‌ها، اجازه تقسیم اموال را نمی‌دهد تا تکلیف تابعیت متوفی معلوم شود؛ ۴- توضیح اینکه پدر حاجی محمد از مهاجرین بوده که در سنندج ازدواج کرده و محمد میرزا در سنندج بدنیا آمده و تابعیت ایرانی دارد. هم چنین او با تذکره ایرانی به حج رفته و باید وصیتش اجرا شود. دیگر اینکه او همسر دیگری به نام جهان خانم داشته که اکنون مدعی حق و حقوق خود از ماترک متوفی است؛ ۵-عریضه جهان خانم به مشیرالدوله و ادعای سهم بردن از ماترک حاجی محمد میرزا و درخواست رسیدگی و احقاق حق؛ ۶- استشهاد نامه جهان خانم، دختر بالابیگ، که به امضای علما و اعیان رسانیده است؛ ۷- درباره تحقیق از بزرگان و اصناف کردستان، و این که پدر محمد میرزا پنجاه سال پیش به کردستان آمده و به کار قنداق فروشی مشغول بوده است. او با خامه خانم، همسر سابق رضاقلی خان والی، ازدواج کرده و صاحب دو پسر بوده، محمد میرزا و محمدعلی، که هردو ایرانی بوده و هرگز ایرانیت خود را انکار نکرده بودند.