سال ۱ ، شماره ۷۴ (۱۱ ذیقعده ۱۳۲۷/ ۲۵ نوامبر ۱۹۰۹)، ص ۴. قابل توجه حضرت آقای صنیع‌الدوله دام‌اقباله چندی قبل بتوسط جریدۀ فریدۀ ایران نو در باب سهام ارثی خود و اخوی از املاک مغصوبۀ مرحوم پدرم صاحبدیوان اخطار کردم که غاصبین حقوق ما دو نفر در مقام رد کردن حق بمن له الحق برآیند و چون حال اهالی ایران خاصه اعیان مملکت معلوم بود شاید غالبی که آن لایحه را دیده‌اند با خود مذاکره کرده باشند که عجب نادان زنی بوده است و هنوز نفهمیده که اعیان مملکت هرگز بمیل و رضای خود بدون تظلم در عدلیه حقوق مردم را بصاحبانش رد نمی‌نمایند و این نکته را که حالا عرض می‌کنم جواب ایشان است که اگر از جماعت نسوانم ولی کما هو حقه ملتفت حال اعیان هستم و می‌دانم که احدی از غاصبین حقوقم بان لایحه و هزار لایحۀ دیگر که در جراید نوشته شود یکوجب از املاک موروثی مرا نخواهند داد نهایت همۀ مقصودم از آن لایحه حضرت اجل عالی بودید که بحمدالله اتفاقا از تمام اعیان این شهر بدرجۀ اعلی بیشتر طالب عدل و عاشق قانون و مایل باحقاق حق معرفی شده‌اید و امروزه که سمت وکالت پارلمان و محل اطمینان غالب اهالی هستید بدون تامل اقدام فرموده حقوق من و برادر مرا مسترد می‌فرمائید و قدر شرف را حضرت‌عالی درست فهمیده و میدانید ولی افسوس که اثری ظاهر نشد و از بابت قریۀ که متصرف شده و سهام ما دو نفر سالهاست در دست دارید همراه نشدید حالیه صریحا عرض می‌کنم که سه سهم از مشهد مرغاب این قریه موروثی پدری ما دو نفر است و اگر باز خودتان در این باب ترتیبی ندهید و حق ما را مسترد نفرمائید پس از دو هفتۀ دیگر در عدلیۀ اعظم تظلم نموده مطالبۀ سهام خود را با اجرت‌المثل از آن وجود مبارک خواهد شد باقی مختارید. اکرم‌الدوله صبیه مرحوم فتحعلی‌خان صاحب‌دیوان غفرله