سال ۱، شماره ۱۵۳ (۲۷ صفر ۱۳۲۸/ ۱۰ مارس ۱۹۱۰)،‌ص ۳. راجع بتعیین آصف‌الدوله از قرار خبر اخیری که بما رسیده تعیین آصف‌الدوله بحکومت خراسان گویا ختم شده است و در این مورد ولد ارشد شهید راه حریت ملک‌المتکلمین محمدعلی ملک‌زاده صورت خوابی را که دیده‌اند باداره آورده درجشرا متوقع گشته‌اند ما شخصا اگرچه بخواب اعتقاد نداریم ولی از آنجائیکه تصادف اهمیت لازمه را داراست برای عبرت درج مینمائیم دوش از بادۀ حب‌الوطن سرشار بوده و بیاد شهدای وطن بخواب رفتم در عالم رؤیا مجاهد اعظم وطنپرست معظم شهید راه استقلال و آزادی میرزا جهانگیرخان مدیر روزنامه [صوراسرافیل] را دیدم که غرقه غم و اندوه‌اند با یک جسارت از ایشان علت پریشانی را سؤال نمودم که برای چه غم‌گین هستید در صورتیکه بمقصد اصلی خود رسیده حیات جاودانی را اخذ نمودید با یک صدای حزن و یاس‌انگیز جواب دادند که برای چه دلتنگ نشوم که بعد از این فداکاری ملت من گمان داشتم که دست ظلم و تعدی کوتاه شده و وطن عزیز من راحت بود که عدالت و مساوات رونق افزودۀ ساحات خواهد شد اما با کمال تأسف میبینم که باز مردم دوچار پنجه ظلم میشوند ـ مگر چه روی داده ـ مگر خبر نداری که آصف‌الدوله را برای حکومت خراسان انتخاب کرده‌اند مگر این بس نیست که مرا ناامید نماید هنوز فریادهای دخترهای قوچان قوه سامعه مرا اذیت میکند اینجا یک آهی کشید و گفت من دستم از دنیا کوتاه است نمیتوانم که معایب و قبایج این تعیین را بمردم بنمایانم شما اگر در واقع وطنتانرا دوست میدارید ادبیات صفحه آخرین نمره چهار صوراسرافیل را بدهید در یکی از روزنامه‌های محلی درج نمایند تا اینکه رؤسای ملت تاریخ گذشته را بیاد بیاورند من وعده اجرای سفارش ایشان را دادم و ایشان هم از این وعده من با یک حال خوشخالی [خوشحالی] تبسم‌کنان راضی شده وداع نمودیم اینک از ادارۀ ایران نو خواهش میکنم که ادبیات ذیلرا از نمرۀ چهار صور اسرافیل در این مورد چاپ نموده مرا نزد روح آن بزرگ وطن خجل ننمائید ادبیات کنسرت ایرانی که دختران قوچان در قهوه‌خانه آواز (کافه شانتان) تفلیس به خواهش روسها و ترکمن‌ها بوزن تصنیف ای خدا لیلی یار ما نیست داده‌اند (دخترها هم‌آواز) بزرگان جملگی مست و غرورند[مست غرورند] خدا کسی فکر ما نیست ز انصاف و مروت سخت دورند خدا کسی فکر ما نیست رعیت بی‌سواد و گنگ و کورند خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده نوزده و بیست ای خدا کسی فکر ما نیست فلک دیدی بما آخر چها کرد خدا کسی فکر ما نیست ز خویش و اقربا ما را جدا کرد خدا کسی فکر ما نیست جفا بیند که با ما این جفا کرد خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده نوزده و بیست ای خدا کسی فکر ما نیست گر از کوی وطن مهجور ماندیم خدا کسی فکر ما نیست وگر از هجر او رنجور ماندیم خدا کسی فکر ما نیست نه پنداری ز عشقش دور ماندیم خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده نوزده بیست ای خدا کسی فکر ما نیست یک دختر دوازده ساله تنها نفس در سینه ساکت شو که گوئی خدا کسی فکر ما نیست نسیم از کوی ما آورده بوئی خدا کسی فکر ما نیست چه بویی دلکش آنهم از چه کوئی خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده نوزده و بیست ای خدا کسی فکر ما نیست دخترها هم‌آواز نسیم یوم ما بس جان‌فزا بود خدا کسی فکر ما نیست هوایش روح‌بخش و غم‌زدا بود خدا کسی فکر ما نیست ولی دردا که هجرش در قفا بود خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده نوزده و بیست ای خدا کسی فکر ما نیست مگر مردان ما را خواب برده خدا کسی فکر ما نیست غیوران وطن را آب برده خدا کسی فکر ما نیست که اغیار آب از احباب برده خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده نوزده و بیست ای خدا کسی فکر ما نیست دختر دوازده ساله تنها که خواهد برد تا مجلس پیامم خدا کسی فکر ما نیست که ای دل برده ناداده کامم خدا کسی فکر ما نیست چرا شد محو از یاد تو نامم خدا کسی فکر ما نیست هفده و هجده و نوزده و بیست ای خدا کسی فکر ما نیست [جغد] تماشاچیان بهیئت اجتماع هورا هورا هورا اسلاو گراستی و زنیم دویت سام پرسی!! اسلاوا آصف‌الدوله!! اسلاوا مینتسترست وویرسی!! یاشاسون ایرانن گوزل قزلری!! یاشاسون آصف‌الدوله!! یاشاسون ملت وزیرلری!!