سال ۱، شماره ۴۵ (۵ شوال ۱۳۲۷/ ۲۰ اکتبر ۱۹۰۹)، ص ۲. حاجی میرزا آقای برده‌فروش سی سال پیشتر بود که لفظ منحوس برده‌فروشی را فقط از ترکستان روس می‌شنیدیم و مدتی روزنامه‌ها نوشتند که آصف‌الدوله هم از این سوداگری سودی برد و عدۀ از اطراف خراسان برده‌فروشی کرده اکنون از قراریکه شنیدیم و مخبر ما میگوید که علاءالسلطنه کنیزی داشته بحاجی میرزا آقای برده‌فروش داده‌است که بفروشد. بیچاره کنیز از چنگال حاجی فرار کرده و جان بسلامت برده‌است. افسوس که کمیسر محلۀ بازار باز آن بیپناه را گرفته دست آن دلال نوع انسانی سپرده است که آن بیچاره را بفروشد و پولش را بعلاءالسلطنه بدهد تا بثروت و سامان خود علاوه کند!!.. خاک بر سر آنکه خریدار است! نظر دقت اولیاء حکومت را دعوت می‌نمائیم که از این حاجی‌ها و علاءالسلطنه‌های بیخبر جلوگیری نمایند، دولت ایران مدتهاست که معاهدۀ منع تجارت اسرا را امضاء و قدغن کرده است.

شماره ۴۶ (۶ شوال ۱۳۲۷/ ۲۱ اکتبر ۱۹۰۹)، ص ۲. حمیت نسوان ایرانی سه نفر از خواتین ایرانی که از حال کنیز جناب علاءالسلطنه مسبوق‌اند نمرۀ چهل و پنج ایران نو را خوانده از شرحی که دربارۀ‌ کنیز مظلومۀ بیچارۀ جناب علاءالسلطنه نگاشته بودیم متألم و متأثر گردیده با حالی رقت‌انگیز باداره آمده پس از اظهار امتنان اظهار داشتند که حاج میرزا آقای برده‌فروش بزجرش پرداخته کنیزک بدینواسطه فرار کرده و مجددا کمیسری محلۀ بازار بدامش افکنده و باز حاج مزبور بخیالات خود مشغول بزجر و صدمۀ او گردیده خوب است دفتر اعانۀ بگشائید ما نسوان هریک چند شاهی داده قیمة آن را میپردازیم و این مظلومه را آزاد میکنیم حمت [حمیت] خواتین ایرانی ما را باتیۀ ایران امیدوار میکند ای کاش صاحب کنیزک هم آبروئی داشت از مقام «منیع» خود خجالت میکشید تا اینکه ایران آزاد را باین رفتار شنیع متهم نمیکرد در این خصوص تفصیلا خواهیم نوشت

سال ۱، شماره ۴۷ (۸ شوال ۱۳۲۷/ ۲۳ اکتبر ۱۹۰۹)، ص ۲. کنیز علاءالسلطنه جناب علی‌محمدخان آدم علاءالسلطنه باداره آمده اظهار نمود که آن کنیزی که نوشته بودید از آن علاءالسلطنه نبوده از آن عظمةالدوله می‌باشد که زوجۀ ایشان است و در چهارم شوال آزادش کرده و آزادنامه‌اش پیش من بود چون در شمیران کاری داشتم لذا نتوانستم بحاجی آدم‌فروش برسانم و از این تأخیر بنده بروزنامه درج نشد جناب علی‌محمدخان که این گناهرا در پای خود منظور می‌داشت صورت همان آزادنامه را نشان داد که ذیلا درج می‌شود: « توفیق و سعادت شامل حال خیريت مأل علیا حضرت نواب مستطاب علیه عالیه متعالیه عظمت‌الدوله دامت عزتها و شوکتها و سعادتها گردیده زیبا نام کنیز مملوکۀ خود را فی‌سبیل‌الله و قربتا الی‌الله آزاد نموده و از عنوان رقیت و مملوکیت خارج نموده و در سلسلۀ احرار و آزادشدگان داخل فرموده‌اند.[»] در هر صورت ما نمیگوئیم که نجابت و مرحمت آن علیا مکرمه مقتضی شده و یا اینکه ایران نو مؤثر افتاده است ما تعجب از این داریم در عصر بیستم که تمام عالم باسترداد حقوق سیاسی و اقتصادی خود می‌کوشند ولی در یک مملکت مشروطه انسانی را مژده بدهند که تو را مانند حیوان نخواهند فروخت.