مبایعه نامه ای مبنی بر فروختن به مبایعه صحیحه شرعیه قطعیه لازمه جازمه معتبر دینه [دینیه] اسلامیه، همگی و تمامی موازی یک حبه و ربع حبه از جمله ششدانگ مزرعه رباط و یک حبه و ربع حبه از جمله ششدانگ مزرعه ده نو حومه کرمان مع ممر و مدخل حَیَّز [مکان] حریم و صحاری و [ناخوانا] و عیون و ابار و انهار و بناء بنکاه و کلما یتعلق بها من القلیل و الکثیر توسط علیا جاه خدارت دستگاه مریم طلعت و هی عصمت و عفت پناه مسماة بی بی حاجیه شهربانو بیگم صبیه مرحمت و مغفرت شان جنت مکان آقا میرزا محمدعلی رباطی به عالیجاه رفیع جایگاه عمدةالخوانین العظام الکرام و الاعیان سرکار بندگانعالی آقای سلیمان خان سرهنگ خلف صدق مرحمت جاه رضوان آرامگاه و غفران پناه اسحق خان به ثمن مبلغ شصت تومان نقد رایج خزانه ریال ناصرالدین شاهی عددی وزنا ۲۶ نخود فی یکهزار دینار و عالیجاه مشتری معظم بدین منوال و نهج بخریدند و صیغه عقد مبایعتی بینهما علی سمت بالشرع انور جریان ملی پذیرفت و بعدالوقوع المبایعه علیاجاه بایعه معظمه مصالحه شرعیه نمودند جمیع خیارات طاریه جاریه غبنیۀ را که داشتند بخصوص غبن فاحش و غبن مجلس و غبن فی غبن بل الافحش دانسته فهمیده […] به مال المصالحه یک من یکچهارک گندم از گندم حومه بم بوزن تمام و یکصد دینار نقد که عبارت از سه فلوس سیاه بزرگ بوده باشد و مشتری معظم قبول مصالحه را نمودند و صیغه مصالحه نیز فارسیا و عربیا جاری گردید و الیوم و ما بعدها مبیعه مزبوره حق صدق و ملک طلق مشتری معظم است که مالکانه تصرف نماید کتصرف الملاک فی املاکهم و ذوی الحقوق فی حقوقهم این چند کلمه بجهة قباله نامچه قلمی گردید و کان وقوع ذلک فی بیست و چهارم ۲۰۴ جمادی الاول من شهور سنه ۱۲۹۵ [مهر:] شهربانو [پشت سند:] قباله یک حبه و ربع رباط و یک حبه و ربع دهنو ابتیاعی از بی بی حاجیه