هو[،] عین الملک جانم ملک آرا داده شد به حکم قبله عالم به وزرا و شاهزادگان اعلام کرده که روز سه شنبه در بالاخانه تلگراف حاضر باشید امر نگار خانم را در دارالشورا بگذرانید امروز همه حاضر شدند نصرت الملک طفره آورد نوبه را بهانه کرد نیامد و حال آنکه دیروز تا یک ساعت از شب گذشته در منزل اعتمادالسلطنه بود روز نوبه کرد حضراتهم [حضرات هم] زیاد معطل شدند برخواستند آمدند منزل ما بعد رفتند شهر اعتضادالسلطنه هم گفته بود ما بدانیم چه نوبه ایست غب است ربع است روزی که نوبه تو نیست حاضر باشیم خلاصه نیامد روز پنج شنبه هم از قراریکه فهمیده‌اند نخواهد آمد اگر حرف حسابی دارد چرا طفره می زند نمی‌آید بحمداله دیوانخانه پادشاه حرف بیحساب زده نمیشود در شورا هم گرفته نمیشود همه‌اش حق است و حساب پس معلوم است خودش ناخوشی دارد از قراری هم که میگویند گویا گفته است هر کدام بیایم باید معتمدالدوله و موقرالدوله نباشند تا من بیایم اینها چرا نباشند فقط تو حرف حسابی داری و حق میگویی هرچه مردان معقول زیادتر باشند بهتر از کجا این دو نفر بی حساب گو و دروغگو باشند یا اینکه دین خودشان را برای نگار خانم بفروشند نگار خانم یا علی خان صاحب ملک بشوند اینها چرا جهنم بروند اگر حاضر می‌شوند باید همه حاضر باشند راست میگوید از [ناخوانا] هیچ کس نترسد اگر دروغ میگوید امریست علیحده چونکه دیروز خدمت قبله عالم نوشته بودم حضرات امروز در شورا حاضرند لازم شد کیفیت طفره نصرت الملک بشما بنویسم عرض بکنید دو جعبه آلوبالو سر بمهر دادم غلام آورد بنظر مبارک برسان