قربان وجود مبارکت شوم اگر این روزها به این بنده کمال بی‌التفاتی را دارید اما محض خدا و به سرمبارک خودت به بنده سزاوار نیست اینطور بی‌التفاتی‌ها هرچه بندگی و دعاگوئی من بیشتر میشود التفات شما کم تر میشود تصدقت شوم جور تو افزون شداست و طاقت ما کم صید تو بی‌دست و پا قید تو محکم قربان سرت میگردم منکه از شما خاهش [خواهش] زیادی نکردم که شما به این بنده خودتان انقدر متغیر شدید بجز اینکه عرض کردم یکدست اسباب چائی و قهوه خوری من خدمت نواب مهدعلیا بود بمن مرحمت کند عرض دیگری نکردم چرا شمس‌الدوله هر عرضی می‌کند پول ده میخواهد و برای قوم و خویشانش چیز میخواهد مرحمت میکنید و هیچ مزایقه [مضایقه] نمی‌فرمائید از بزرگ و کوچک هر عرضی داشته باشند همه را مرحمت میفرمائید مگر من عیال شما نیستم اگر مرا بکنیزی خودتان قبول ندارید بفرمائید تا بنده هم بعد از این عرایضهای خود را نکنم تصدقت شوم نزدیکست از بی‌التفاتی‌های شما تمام بشوم شما پادشاه هستید همه محتاج شما هستند بنده استدعای زیادی نکردم که چوب لازم داشته باشم و این جزئی قابل نیست که شما اینطور فرمایش‌ها میفرمائید که اگر حرفی بزنند چوب خاهند [خواهند] خورد من کسی را بجز شما نداردم تا زنده هستم [ناخوانا] هر عرضی داشته باشم به شما عرض میکنم لابد چاره ندارم و بجز شما پناهی ندارم بنده چه دعوی کند حکم خداوند است گر بکشی حاکمی ور بنوازی رواست با وجود اینهمه بندگی من این نوع بی‌التفاتی از شما جور است تصدقت شوم بازهم عرض میکنم استدعا از خاک پای مبارک دارم که به حاجی سعید بفرمائید رفته اسباب چایی و قهوه بنده را گرفته بیارود تا بلکه از دست طلبکارها آسوده شوم اگر مقروض نه بودم [نبودم] این جزئی عرض را هم نمیکردم استدعای [ناخوانا] این است که حاجی سعید را مرحمت بفرمائید که بکارهای [این قسمت در کپی جا افتاده است] رسیدگی نماید چون آقا داود بچه است درست ازعهده کارها نمیتواند براید چه در سفر و چه در حضر آن بکارم نمی آید انشاءالله این دو فقره عرض بنده را قبول خاهید [خواهید] فرمود با این همه بی‌التفاتی‌ها امید دارد منتظر التفاتم امرکم مطاع